Sneltests van medewerkers op afstand verifiëren

Een werkgever die medewerkers vraagt thuis een antigeen-zelftest te doen, staat voor één vraag: hoe weten we dat het is gebeurd? Deze gids vergelijkt de vijf manieren die organisaties daadwerkelijk hebben gebruikt, zodat u er een kunt kiezen die past bij uw risico, budget en wettelijke kader.

Begin met wat u mag vragen

De regels verschillen per land. In Denemarken mochten werkgevers op grond van een wet uit 2020 medewerkers testen en de uitslagen ontvangen. In Nederland mogen werkgevers zelftests aanbieden, maar niet verplichten, en wordt een uitslag alleen vrijwillig gedeeld; een thuis gedane zelftest had tijdens de pandemie geen formele status. In Noorwegen mochten werkgevers helemaal niet eisen een test te zien. In Frankrijk is door de werkgever verplicht testen beperkt en was toezicht gekoppeld aan zorgprofessionals. In Duitsland telde de uitslag voor toegangsregels, en alleen zelftests onder toezicht telden mee. Wat u ook opzet, het moet vrijwillig zijn waar de wet dat voorschrijft, en de medewerker moet zelf bepalen wie de uitslag ziet.

Aanpak 1: zelfrapportage

Medewerkers verklaren op een formulier negatief te hebben getest. Het kost niets en bewijst niets, en ieder land dat dit op grote schaal gebruikte, heeft valse verklaringen gedocumenteerd. Gebruik het alleen waar de gevolgen van een verkeerd antwoord verwaarloosbaar zijn.

Aanpak 2: foto van de teststrip

Medewerkers uploaden een foto. De Ierse gezondheidsdienst accepteerde dit voor ziekteverlof van personeel. Het laat zien dat er een strip bestaat; het kan niet laten zien wie heeft getest, wanneer, of dat de strip van die persoon was. Foto's beoordelen levert bovendien werk op.

Aanpak 3: live videotoezicht

Een getrainde toezichthouder kijkt via video mee met iedere test. Dit is wat testdiensten voor reizigers in 2021-2022 verkochten en wat de Duitse regels verstonden onder een zelftest onder toezicht. Het werkt, en het kost voor iedere test de tijd van een persoon, zodat het niet dagelijks voor een heel personeelsbestand kan draaien.

Aanpak 4: testen op locatie

Medewerkers worden op het werk getest door een verpleegkundige of een getrainde collega. Volledig te verifiëren, het duurst, en de persoon moet ervoor naar het werk komen, wat het doel van testen vóór aankomst tenietdoet. Sommige klinische protocollen vereisen dit nog steeds.

Aanpak 5: automatische videoverificatie

Medewerkers testen thuis voor de camera; software verifieert de procedure en de identiteit en geeft een testbewijs af, zonder toezichthouder. Dit is wat ScreenMe doet. De kosten zijn per test, het is schaalbaar naar dagelijks gebruik op meerdere locaties, en de medewerker houdt zelf de regie over wie de uitslag ziet.

Kiezen

Als u moet weten dat de juiste persoon heeft getest, correct, op een bekend tijdstip, en u zich geen toezichthouder per test kunt veroorloven, komen alleen aanpak 4 en 5 in aanmerking, en werkt alleen aanpak 5 vóór aankomst. Als de wet in uw land beperkt wat u mag verlangen, is aanpak 5 ook de aanpak waarbij de medewerker zelf bepaalt wat hij of zij deelt.

Een eenvoudige opzet van een programma

Bied testen aan en verplicht het niet waar dat niet mag. Laat medewerkers zelf een test kiezen uit de apotheek of drogisterij, of verstrek er een. Test vóór de dienst, niet bij de poort. Bewaar testbewijzen gedurende uw auditperiode en niet langer. Betrek de bedrijfsarts of arbodienst vanaf het begin, bijvoorbeeld bij preventief en frequent testen van werknemers.