Het verifiëren van een zelftest thuis is het proces waarbij wordt bevestigd dat een antigeen-sneltest door een specifieke persoon, volgens de gebruiksaanwijzing van de test en op een bekend tijdstip is gedaan, en waarbij de uitslag wordt vastgelegd als bewijs waarop een organisatie kan vertrouwen. Het zit tussen zelfrapportage, die op de persoon vertrouwt, en testen op locatie, waarvoor de persoon naar een locatie moet komen.
Hoe verificatie de vastlegging ondersteunt
Zonder verificatie levert een sneltest op afstand een uitslag op die niemand anders heeft waargenomen. Verificatie voegt de procedure, het tijdstip en een koppeling aan de uitgenodigde deelnemer toe. Verificatie levert bewijs op, in de vorm van een testbewijs of dossier. Documentatie kan nalevingsprocessen ondersteunen: een werkgever, school of programma kan aantonen dat er is getest.
Achtergrond en ontwikkeling
Tijdens de pandemie betekende verificatie een menselijke getuige: apothekers die toezicht hielden op zelftests in Frankrijk, zelftests onder toezicht in Duitsland, videotoezichthouders voor reistesten, foto-uploads naar het medisch dossier in Italië en Ierland. In Nederland had een thuis gedane zelftest geen formele status en telde alleen een test onder medisch toezicht als testbewijs. Bedrijven als Certific en eMed bouwden diensten rond gecertificeerd testen op afstand. Toen de noodsituatie eindigde, eindigden ook de meeste programma's met een getuige, omdat een getuige per test niet schaalbaar is.
Het verificatieproces op afstand
Bij geverifieerd thuistesten van een zelftest thuis worden de camera van de smartphone en software gebruikt om de procedure zonder getuige te bevestigen en de test te koppelen aan de uitgenodigde deelnemer, waarna een testbewijs wordt afgegeven. De kosten zijn per test in plaats van per uur toezicht, zodat het dagelijks op veel locaties kan draaien, precies wat werkgevers, scholen en zorginstellingen in een seizoen van luchtwegvirussen nodig hebben.
Reikwijdte en beperkingen
Het is geen diagnose; de test blijft het diagnostische product. Het is geen officieel gezondheidsbewijs, tenzij een derde partij ervoor kiest het te accepteren. Evenmin is het surveillance: een goed ontworpen systeem toont de organisatie een teststatus en een testbewijs, geen video, en laat de persoon zelf bepalen wie de uitslag ziet.
Veelgebruikte termen
Antigeen-zelftest, sneltest, lateral flow test, snelle diagnostische test: de test. Zelftest onder toezicht of begeleide zelftest: een test met getuige. Testbewijs, testnaleving: wat organisaties nodig hebben. Combitest: één test voor griep, COVID-19 en RS-virus.